Διάβασα σε ορισμένους δικτυακούς τόπους ότι μόνο τα επιλύσιμα προβλήματα κατηγοροποιούνται με κριτήριο το είδος της επίλυσης που επιζητούν.

Αυτό δεν είναι ακριβές μιας και υπάρχει μεγάλος αριθμός προβλημάτων είτε από την καθημερινή μας ζωή είτε από τον επιστημονικό χώρο που είναι
α) αυτή τη χρονική στιγμή ανοικτά και προσπαθούμε να πάρουμε μία απόφαση, για παράδειγμα αν θα γίνει η υποθαλάσσια σήραγγα Θεσσαλονίκης
β) άλυτα, αφού αποδείχτηκε με τη διενέργεια υπολογισμών ότι δεν λύνονται, για παράδειγμα ο τετραγωνισμός του κύκλου. Υπάρχει ένα πλήθος υπολογιστικών μαθηματικών προβλημάτων που παραμένουν ανοικτά.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το ενεργειακό πρόβλημα που αναφέρει το βιβλίο.  Αυτό το παράδειγμα αποτελεί πρόβλημα απόφασης για κάποιες κυβερνήσεις (αν θα αποδεχτούν τη συνθήκη χψω) και έτσι για αυτούς το πρόβλημα παραμένει ανοικτό. Επιπλέον αποτελεί πρόβλημα βελτιστοποίησης για τις οικολογικές οργανώσεις, αφού συνεχώς κάνουν προτάσεις για τη μείωση της ενέργειας που καταναλώνουμε και την υιοθέτηση ήπιων μορφών ενέργειας, όπου και από αυτήν την οπτική παραμένει ανοικτό.

Αντίθετα, μόνο τα επιλύσιμα προβλήματα κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με το βαθμό δόμησης των λύσεών τους.

Μία σχετική συζήτηση έχει γίνει και στο Στέκι: Σχετικός Σύνδεσμος

Advertisement